in

HAYALLERİMİZE İZİN VERİYORLAR MI?

HAYALLERİMİZE İZİN VERİYORLAR MI?

Her zaman olduğu gibi yazımıza başlarken, hâl hatır sorarak başlayalım. 

Nasılsınız efendim, iyisiniz afiyettesiniz umarım…

Keyfimizin kâhyasının güzelliğini sorduğumuza göre, deniz kıyısında otururken ufuklara dalar gibi konuya giriş yapabiliriz artık. 

“Hadi hayallere dalalım” derken ne güzel bir özgürlük kelimesi kullanıyoruz değil mi? Acaba gerçekten hayallerimize dalabiliyor muyuz, hayallerimizle yağmur misali ıslanabiliyor muyuz ya da hayallerimizin kıyısından geçebiliyor muyuz? Sizleri duyar gibiyim. “Çok istedim ama olmadı…”

Herkesin çocukluk, ergenlik ya da yetişkinlik döneminde çeşitli hayalleri vardır. Bazılarını gerçeğe dökebiliyorken çoğunun yanından bile geçemiyoruz. 

Peki neden?

Cevabı aslında çok açık olsa gerek. Çevremizdeki insanları o kadar çok dinliyoruz ki kendimizi duyamaz hâle geliyoruz. Belki de kendimize sağır bir insana dönüşüyoruz. Hâlbuki Allah insanı özgür kılmıştır. Hayal kurup gerçekleştirme kudretini bahşeylemiştir. Biz ise hayallerimizi, başkalarının iki dudağı arasında müebbet hapse mahkûm eder gibi tıkıyoruz. Hâlbuki biraz cesaret gösterip yola bir yerden başlayabilsek bizim önümüzde kim durabilir ki. O ilk adımı atabilsek neler neler başarabiliriz kim bilir. Ama işte… Ama işte… gibi kelimeler hayatımızda var oldukça o ilk adım bir türlü gelemiyor maalesef. 

Çocuklara sorarız değil mi. Büyüyünce ne olmak istiyorsun diye. Genelde bilindik meslekler sırasıyla gelir. Öğretmen, doktor, mühendis vb… Hâlbuki bu meslek hayalleri bile ailelerimizin bizlere biçtikleri hayatın içindeki ekonomik getirisi olan rollerden ibaret. Acaba gerçekten hayallerimiz bunlar mıydı? Gerçekten istediğimiz şeyler için uykusuz kaldık mı ya da saatlerce çaba sarf ettik mi. Kimse inanmasa da ben başaracağım motivasyonuna girdik mi, ya da başkalarını dinleyip başka başka hayat rollerinde kimlik bunalımı yaşar hâle mi geldik. Eğer bir şeyi gerçekten çok istiyorsanız onun için ter dökersiniz, tek başına kalmış olsanız bile yolunuzdan dönmezsiniz. 

Ben bu durumu daha geçen hafta bir öğrencimde gördüm ve bizzat canlı şahidi olma şerefine nail oldum. Bazen kelimelere döktüğünüz onlarca sayfa yazı, ufacık bir tecrübenin karşısında aciz kalabiliyor. Konumuzun öznesi Ömer arkadaşımız, daha 12 yaşında ve her zaman hukuk okumak istediğini söylerdi. Hep bu konuda çay sohbetleri ederdik kendisiyle. Bir gün ailesi Ömer’e sen hukuk okuyamazsın, beceremezsin gibi yakıştırmalarda bulunmuşlar. Ertesi gün Ömer’i gördüm, yüzü asık, konuşmak istemiyordu. Daha fazla ısrar ettim. Derken konuyu bana açtı. “Hocam, ailem bana hukuk okumayı beceremezsin diye çok laf söylüyor,” dedi. Biz bu konu üzerine yaklaşık yarım saat sohbet ettik. Sohbet sonlandığında ise Ömer’in kullandığı söz, “hocam ben kim ne derse desin hukuk okuyacağım hayalimden vazgeçmeyeceğim, mutlu olacağım” olmuştu. Ömer ileri de hukuk okur mu bilmiyorum; ama 12 yaşında bir çocuğun bu yaşta dirayetli, istekli cümleler kurması, insanların hayallerinin peşinden koşma konusunda beni daha da çok ümitlendirdi.

Ve unutmayın ki insan var gelecek inşa eder, insan var geleceği perişan eder…

Hayallerinizi gerçeğe dönüştürme kararlılığınız her daim diri olarak büyümesi temennisiyle…

Saygılar, sevgiler…

Salih Ekrem KARA

Yazar Salih Ekrem KARA

Salih Kara. İstanbul doğumlu olup, 34 yaşındadır. Eskişehir Anadolu Üniversitesi işletme ve ilahiyat mezunudur. İstanbul Üniversitesi / Çocuk Gelişimi ve eğitimi bölümüne lisans öğrencisi olarak devam etmektedir. . Diyanet İşleri Başkanlığında görev yapmaktadır. Çocuk gelişimi, değerler eğitimi, özgüven ve hata, geleceğe yönelik meslek hayalleri üzerine gençler ve çocuklarla online/yüz yüze muhabbetler gerçekleştirip şehir içi, şehir dışı ziyaretler yapmaktadır.

Bir cevap yazın

Avatar

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

BİLİYOR MUSUN

SIR